Państwo
Mieszko I
ok. 935–992zm. w wieku około 55–60 latsynowie i córki; liczba nieustalona
Władca Polan, który zjednoczył ziemie swego państwa i wprowadził je do chrześcijańskiej Europy.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Kroniki przedstawiają go jako syna księcia Siemomysła, lecz nie zachowały imienia matki. Dorastał w rodzie Piastów z braćmi, w tym Czciborem; dokładnej liczby rodzeństwa nie da się ustalić ze źródeł średniowiecznych.
Mieszko objął władzę nad państwem Polan w połowie X wieku. Rozszerzał jego granice, podporządkowywał sąsiednie ośrodki i budował drużynę zdolną bronić młodego państwa. Małżeństwo z Dobrawą oraz chrzest w 966 roku włączyły jego władztwo w krąg chrześcijańskiej Europy.
Działalność i dokonania
Prowadził konsekwentną politykę zjednoczeniową, utrzymywał kontakty z papiestwem i cesarstwem oraz organizował sieć grodów. Zwycięstwo pod Cedynią w 972 roku potwierdziło zdolność państwa do obrony zachodniej granicy.
Znaczenie
Stworzył trwały rdzeń państwa polskiego i zapewnił mu miejsce w europejskim porządku politycznym. Od jego panowania zaczyna się nieprzerwana historia polskiej państwowości.
Śmierć i Następcy
Zmarł w 992 roku, mając około 55–60 lat; przyczyna śmierci nie jest znana. Tradycja wskazuje katedrę poznańską jako miejsce jego spoczynku. Pozostawił kilku synów i córki, w tym Bolesława Chrobrego, który przejął państwo i doprowadził program ojca do królewskiej koronacji.