Chemia
Alicja Dorabialska
1897–1975zm. w wieku 77 latbez dzieci
Fizykochemiczka, badaczka termochemii, kalorymetrii i efektów cieplnych promieniotwórczości.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Była córką urzędnika pocztowego Tomasza Dorabialskiego i Heleny z Kamińskich, która zajmowała się domem i wychowaniem dzieci. Dorastała ze starszą siostrą Heleną i młodszym bratem Stefanem; początkowo kształciła się w domu, później w Sosnowcu i Warszawie.
Alicja Dorabialska studiowała w Warszawie i pracowała w paryskim Instytucie Radowym Marii Skłodowskiej-Curie. W 1934 roku objęła profesurę i kierownictwo Katedry Chemii Fizycznej Politechniki Lwowskiej. Podczas okupacji uczestniczyła w tajnym nauczaniu, a po wojnie organizowała Wydział Chemiczny Politechniki Łódzkiej.
Działalność i dokonania
Zajmowała się termochemią, kalorymetrią i badaniem efektów cieplnych promieniotwórczości. Budowała precyzyjne przyrządy pomiarowe i organizowała laboratoria. Podczas okupacji uczestniczyła w tajnym nauczaniu, a po wojnie współtworzyła Politechnikę Łódzką i kierowała jej środowiskiem chemicznym.
Znaczenie
Dorabialska łączyła badania podstawowe z budową laboratoriów i zaplecza polskiej chemii. Jej przyrządy, pomiary i praca organizacyjna wzmacniały szkołę fizykochemii w dwóch ośrodkach akademickich. Pozostawiła również ważne świadectwa historii nauki w okresie wojny i odbudowy.
Śmierć i Następcy
Zmarła w Warszawie w 1975 roku, mając 77 lat, i spoczęła na cmentarzu Powązkowskim. Nie wyszła za mąż i nie miała dzieci. Jej następcami byli chemicy kształceni na politechnikach we Lwowie, Łodzi i Warszawie oraz zespoły badawcze, które współtworzyła i odbudowywała po wojnie.