Wojskowość
Józef Poniatowski
1763–1813zm. w wieku 50 latdwoje dzieci
Minister wojny i naczelny wódz wojsk Księstwa Warszawskiego.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Był synem generała Andrzeja Poniatowskiego i Teresy z Kinskich. Dorastał z rodzeństwem w Wiedniu i Pradze, na styku polskiej tradycji rodzinnej oraz zawodowej kultury armii habsburskiej.
Józef Poniatowski wychował się w środowisku wojskowym i służył początkowo w armii austriackiej. W 1789 roku przeszedł do wojska polskiego, a podczas wojny 1792 roku dowodził armią koronną i zwyciężył pod Zieleńcami.
Działalność i dokonania
W Księstwie Warszawskim został ministrem wojny i naczelnym wodzem. W kampanii 1809 roku obronił państwo przed Austrią, przeniósł działania do Galicji i powiększył terytorium Księstwa. W 1813 roku otrzymał godność marszałka Francji i poległ pod Lipskiem.
Znaczenie
Odbudował polskie siły zbrojne w epoce napoleońskiej i dowiódł ich wartości na europejskich polach bitew. Pozostał wzorem dowódcy wiernego wojsku i sprawie państwa do końca.
Śmierć i Następcy
Poległ pod Lipskiem w 1813 roku, mając 50 lat: ciężko ranny utonął w Elsterze podczas osłaniania odwrotu. Spoczął w katedrze wawelskiej. Pozostawił dwoje uznanych dzieci. Dla następnych pokoleń żołnierzy stał się wzorem wierności zobowiązaniu i odpowiedzialności dowódcy za wojsko.