Nauka
Maria Skłodowska-Curie
1867–1934zm. w wieku 66 latdwie córki
Fizyczka i chemiczka, odkrywczyni polonu i radu, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Była najmłodszym z pięciorga dzieci nauczycieli Władysława Skłodowskiego i Bronisławy z Boguskich. Dorastała z trzema siostrami i bratem w Warszawie; śmierć matki i jednej z sióstr wcześnie naznaczyły jej dzieciństwo.
Maria Skłodowska zdobywała wiedzę w Warszawie, uczestnicząc w tajnym nauczaniu, a następnie wyjechała na studia do Paryża. Pracowała w bardzo skromnych warunkach, łącząc naukę z samodzielnym utrzymaniem.
Działalność i dokonania
Wraz z Pierre’em Curie prowadziła badania nad promieniotwórczością, odkryła polon i rad oraz opracowała metody ich wyodrębniania. Otrzymała Nagrodę Nobla z fizyki i chemii. Podczas I wojny światowej organizowała ruchome stacje rentgenowskie, a później wspierała budowę Instytutu Radowego w Warszawie.
Znaczenie
Zmieniła światową fizykę i medycynę, zachowując silną więź z Polską, której nazwę nadała odkrytemu polonowi. Jej dorobek jest wzorem nauki wymagającej precyzji, wytrwałości i praktycznej odpowiedzialności.
Śmierć i Następcy
Zmarła w sanatorium Sancellemoz w 1934 roku na niedokrwistość aplastyczną wywołaną wieloletnim napromieniowaniem, mając 66 lat. Początkowo spoczęła w Sceaux, a w 1995 roku przeniesiono ją do paryskiego Panteonu. Jej córki Irène i Ève kontynuowały naukowe oraz publiczne dziedzictwo rodziny.