Chemia
Kazimierz Fajans
1887–1975zm. w wieku 88 latdwóch synów
Badacz promieniotwórczości, współtwórca prawa przesunięć promieniotwórczych.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Był synem Hermana Fajansa i Wandy z Wolbergów. Dorastał w Warszawie w licznej rodzinie mieszczańskiej; rodzeństwo i krewni należeli do środowiska wykształconych lekarzy, prawników i przedsiębiorców.
Kazimierz Fajans urodził się w Warszawie, studiował w Lipsku i prowadził badania w kilku europejskich laboratoriach, między innymi u Ernesta Rutherforda. Został profesorem w Monachium i zbudował tam znaczący ośrodek chemii fizycznej. Po przejęciu władzy przez nazistów musiał opuścić Niemcy; dalszą karierę rozwinął na Uniwersytecie Michigan.
Działalność i dokonania
Badał promieniotwórczość i przemiany pierwiastków. Niezależnie współformułował prawo przesunięć promieniotwórczych, które pozwala przewidywać, jak zmienia się miejsce pierwiastka w układzie okresowym po rozpadzie alfa lub beta. Opracował także reguły opisujące charakter wiązań chemicznych i metody wskaźników adsorpcyjnych.
Znaczenie
Fajans należał do pokolenia, które porządkowało nową wiedzę o jądrze atomowym i budowie materii. Jego prawa zamieniały wyniki eksperymentów w przewidywalny system. Los emigranta pokazuje przy tym, jak europejska nauka została przekształcona przez polityczne prześladowania lat trzydziestych.
Śmierć i Następcy
Zmarł w Ann Arbor w 1975 roku, mając 88 lat. Miał dwóch synów, Stefana i Edgara; Edgar również został chemikiem. Prawa Fajansa i jego prace nad promieniotwórczością pozostały częścią nauczania chemii, a uczniowie w Europie i Stanach Zjednoczonych rozwijali jego szkołę badawczą.