Biografie

Rodzina, dzieciństwo i droga

Był synem Jakuba Malinowskiego i Anny ze Świejkowskich. Dorastał z rodzeństwem w rodzinie ziemiańskiej, a po powstaniu listopadowym i konfiskacie majątku dzieciństwo zakończyła mu przymusowa emigracja do Francji.

Ernest Malinowski pochodził z rodziny dotkniętej represjami po powstaniu listopadowym. Na emigracji we Francji ukończył prestiżową École des Ponts et Chaussées i pracował przy budowie dróg, mostów oraz kolei. W 1852 roku przyjął kontrakt rządu Peru i wyjechał do Ameryki Południowej.

Peru stało się jego drugą ojczyzną. Poza pracą inżynierską uczestniczył w przygotowaniu obrony portu Callao przeciw hiszpańskiej flocie i podczas walk w 1866 roku kierował działaniami artylerii na jednym z odcinków fortyfikacji.

Działalność i dokonania

Największym przedsięwzięciem Malinowskiego była Centralna Kolej Transandyjska. Linia pokonywała ogromne różnice wysokości, prowadziła przez tunele, mosty i strome zbocza, a jej budowa wymagała rozwiązywania problemów niespotykanych wcześniej na taką skalę.

Projekt nie był tylko pokazem techniki. Łączył wybrzeże z wnętrzem kraju i miał otworzyć dostęp do zasobów oraz rynków położonych wysoko w Andach. Malinowski uczestniczył również w kształceniu miejscowych inżynierów i innych pracach modernizacyjnych Peru.

Znaczenie

Malinowski należy do Polaków, których dorobek stał się częścią historii innego państwa. W Peru jest pamiętany jednocześnie jako inżynier i obrońca niepodległości. Jego kolej pokazała, że konsekwentny projekt techniczny może przełamać bariery uznawane wcześniej za nieprzekraczalne.

Śmierć i Następcy

Zmarł na atak serca w Limie w 1899 roku, mając 81 lat. Pochowano go z honorami na cmentarzu Presbítero Maestro, gdzie jego grób zdobi marmurowy obelisk. Nie pozostawił własnej szkoły rodzinnej, lecz kolejne pokolenia inżynierów Peru i Polski uznały go za wzór służby publicznej. Potomstwo: bez dzieci.