Inżynieria
Karol Adamiecki
1866–1933zm. w wieku 67 latdwoje dzieci
Twórca harmonogramu i pionier naukowej organizacji pracy.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Publiczne biogramy nie podają zgodnie imion rodziców Karola Adamieckiego. Dorastał w Dąbrowie Górniczej w licznej rodzinie urzędniczej i miał pięcioro rodzeństwa — dwóch braci i trzy siostry; przemysłowe otoczenie Zagłębia wcześnie skierowało go ku technice i organizacji pracy.
Karol Adamiecki ukończył Instytut Technologiczny w Petersburgu i rozpoczął pracę w przemyśle hutniczym. Obserwował nie tylko maszyny, lecz także przepływ pracy między ludźmi i stanowiskami. Z doświadczeń zakładowych uczynił przedmiot systematycznych badań. Po odzyskaniu niepodległości został profesorem Politechniki Warszawskiej i współtworzył polską szkołę organizacji pracy.
Działalność i dokonania
Adamiecki stworzył harmonogram, czyli graficzną metodę przedstawiania kolejności i czasu wykonywania zadań. Pozwalał on dostrzec przestoje, konflikty i zależności między etapami produkcji. Formułował też prawa harmonii doboru i działania, podkreślając, że wydajność zależy od współdziałania całego systemu, a nie od maksymalnego obciążenia pojedynczego pracownika.
Znaczenie
Jego prace powstawały równolegle do zachodnich koncepcji naukowego zarządzania i należą do początków nowoczesnego planowania projektów. Adamiecki przypomina, że dobra organizacja nie jest biurokratycznym dodatkiem, lecz samodzielną dziedziną wiedzy, która może oszczędzać czas, materiał i ludzki wysiłek.
Śmierć i Następcy
Zmarł w Warszawie w 1933 roku, mając 67 lat, i spoczął na cmentarzu Powązkowskim. Nie tylko pozostawił własne metody organizacji pracy, lecz także stworzył środowisko badaczy i praktyków skupione wokół Instytutu Naukowej Organizacji oraz „Przeglądu Organizacji”. Potomstwo: dwoje dzieci.