Wojskowość
Maciej Kalenkiewicz
1906–1944zm. w wieku 38 latdwie córki
Oficer, współtwórca koncepcji cichociemnych i dowódca Armii Krajowej na Nowogródczyźnie.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Był synem ziemianina Jana Kalenkiewicza i Heleny z Zawadzkich. Dorastał z siostrą w majątku Pacewicze na Nowogródczyźnie, w domu łączącym pracę gospodarczą z tradycją służby publicznej.
Maciej Kalenkiewicz ukończył szkoły wojskowe i Politechnikę Warszawską, łącząc przygotowanie oficera z wiedzą inżynierską. We wrześniu 1939 roku walczył zarówno z Niemcami, jak i z wkraczającą Armią Czerwoną. Przedostał się następnie na Zachód, gdzie należał do grupy oficerów szukających sposobu utrzymania stałej łączności z okupowanym krajem.
Działalność i dokonania
Był jednym z głównych autorów koncepcji przerzutu do Polski specjalnie szkolonych spadochroniarzy — późniejszych cichociemnych. Sam został zrzucony do kraju i działał w Armii Krajowej na Nowogródczyźnie. Po ciężkim zranieniu nadal dowodził oddziałami. Zginął w sierpniu 1944 roku w walce z wojskami sowieckimi pod Surkontami.
Znaczenie
Kalenkiewicz łączył myślenie strategiczne z osobistą gotowością do podjęcia ryzyka. Program cichociemnych był nowoczesną odpowiedzią na problem kierowania konspiracją z emigracji. Jego ostatni etap służby przypomina także o dramatycznym położeniu polskiego podziemia między dwoma okupantami.
Śmierć i Następcy
Poległ w bitwie z wojskami sowieckimi pod Surkontami w 1944 roku, mając 38 lat, i spoczął na tamtejszym cmentarzu wojennym. Pozostawił żonę Irenę i dwie córki. Jego koncepcję cichociemnych oraz etos dowodzenia przejęli żołnierze Armii Krajowej i powojenna pamięć wojskowa.