Państwo
Jan III Sobieski
1629–1696zm. w wieku 66 lattrzynaścioro dzieci
Król i hetman, zwycięzca spod Chocimia i dowódca odsieczy wiedeńskiej.
Rodzina, dzieciństwo i droga
Był synem wojewody Jakuba Sobieskiego i Zofii Teofili z Daniłowiczów. Dorastał z licznym rodzeństwem, szczególnie blisko związany ze starszym bratem Markiem, w domu łączącym edukację klasyczną z tradycją wojskową.
Jan Sobieski zdobywał wykształcenie w Krakowie i podczas podróży po Europie. Doświadczenie wojskowe gromadził w walkach z Kozakami, Szwecją, Moskwą i Imperium Osmańskim, stopniowo dochodząc do godności hetmańskiej.
Działalność i dokonania
Zwyciężył pod Chocimiem w 1673 roku, a rok później został wybrany królem. W 1683 roku poprowadził sprzymierzoną armię na odsiecz Wiednia i rozbił siły osmańskie oblegające miasto.
Znaczenie
Należy do najwybitniejszych polskich dowódców. Jego kampanie potwierdziły wojskową rangę Rzeczypospolitej, a zwycięstwo wiedeńskie weszło do europejskiej pamięci historycznej.
Śmierć i Następcy
Zmarł w Wilanowie w 1696 roku, mając 66 lat, po długiej chorobie. Jego ciało spoczęło w katedrze wawelskiej, a serce w warszawskim kościele kapucynów. Z Marysieńką miał trzynaścioro dzieci, z których czworo dożyło dorosłości. Wojskowe dziedzictwo króla przejęły kolejne pokolenia dowódców.