Biografie

Rodzina, dzieciństwo i droga

Urodził się w Łasku jako syn inżyniera drogowego Karola Juliusza Wolfkego i Lucyny z Eytnerów. Dzieciństwo spędził w rodzinie związanej z techniką; publiczne biogramy nie ustalają pełnej liczby jego rodzeństwa.

Mieczysław Wolfke urodził się w Łasku. Już jako uczeń opracował koncepcję statku odrzutowego i opatentował urządzenie do bezprzewodowego przesyłania obrazu. Kształcił się w Liège, Paryżu i Wrocławiu, a doświadczenie badawcze zdobywał również w Zurychu i Lejdzie.

W 1922 roku wrócił do Polski i objął Katedrę Fizyki Doświadczalnej Politechniki Warszawskiej. Zorganizował laboratoria, stworzył polski program badań niskich temperatur i kształcił fizyków potrzebnych odradzającemu się państwu.

Działalność i dokonania

W latach 1920–1921 Wolfke opisał zasadę rozdzielania procesu tworzenia obrazu na dwa etapy. Była to podstawa metody nazwanej później holografią. Prowadził także badania nad optyką, promieniowaniem, termodynamiką oraz ciekłym helem.

Na Politechnice Warszawskiej zbudował Instytut Niskich Temperatur i wyposażył go w specjalistyczną aparaturę. Opracował nowoczesny polski podręcznik termodynamiki, dwukrotnie kierował Polskim Towarzystwem Fizycznym i włączał krajowe laboratoria w europejski obieg naukowy.

Znaczenie

Wolfke wyprzedził swoją epokę w technice obrazowania i fizyce niskich temperatur. Nie poprzestał na odkryciach: zbudował w Warszawie zaplecze, zespół i program badań. Jego dorobek pokazuje, że pozycję państwa w nauce tworzy się jednocześnie ideą, aparaturą i instytucją.

Śmierć i Następcy

Zmarł nagle na zawał serca w Zurychu w 1947 roku, mając 63 lata; pochowano go na cmentarzu Sihlfeld. Miał troje dzieci: córkę Lucynę oraz synów Karola i Stefana. Pozostawił polską szkołę fizyki niskich temperatur i badaczy, którzy kontynuowali jego program naukowy.