Biografie

Rodzina, dzieciństwo i droga

Był synem Józefa Lemkina, dzierżawcy gospodarstwa, oraz Belli z Pomeranzów, czytającej i samodzielnie kształcącej dzieci. Dorastał z rodzeństwem na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej; doświadczenia rodziny i wojennej przemocy wpłynęły na jego wybór prawa.

Rafał Lemkin dorastał na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej i studiował prawo we Lwowie. Już jako młody prawnik interesował się odpowiedzialnością za masowe zbrodnie dokonywane przez państwa. Po agresji Niemiec na Polskę uciekł przez Litwę i Szwecję do Stanów Zjednoczonych. Większość jego rodziny zginęła w Zagładzie.

Działalność i dokonania

W książce „Axis Rule in Occupied Europe” z 1944 roku Lemkin wprowadził termin „genocide” — ludobójstwo — aby nazwać planowe niszczenie grup narodowych, etnicznych, rasowych lub religijnych. Następnie prowadził niemal samotną kampanię dyplomatyczną, przekonując delegatów ONZ do przyjęcia międzynarodowej konwencji. Konwencję uchwalono w 1948 roku.

Znaczenie

Lemkin stworzył nie tylko nowe słowo, lecz także kategorię prawną, która zmieniła sposób opisywania i ścigania najcięższych zbrodni. Jego praca pokazuje, że konsekwencja pojedynczego człowieka może wpłynąć na prawo międzynarodowe. Cena tej misji była wysoka: żył skromnie i zmarł, zanim jego dorobek zyskał powszechne uznanie.

Śmierć i Następcy

Zmarł na zawał serca w Nowym Jorku w 1959 roku, mając 59 lat. Nie założył rodziny i nie miał dzieci; w jego pogrzebie na cmentarzu Mount Hebron uczestniczyło siedem osób. Jego rzeczywistymi następcami stali się prawnicy i instytucje stosujące konwencję o ludobójstwie.